Instytut Konfucjusza UAM organizuje przegląd filmów chińskiego reżysera Jia Zhangke. W kolejnych dniach, 8 - 11 kwietnia 2011, w Kinie „Muza” w Poznaniu pokazane zostaną jego cztery filmy: „Kieszonkowiec”, „Peron”, „Nieznane rozkosze” oraz „Świat”.

Każdy seans poprzedzi prelekcja.

Plan projekcji:

• piątek 8.04 godz. 19.00 Kieszonkowiec (Xiao Wu)
• sobota 9.04 godz. 17.00 Peron (Zhantai)
• niedziela 10.04 godz. 17.00 Nieznane rozkosze (Ren Xiao yao)
• poniedziałek 11.04 godz. 19.00 Świat (Shijie)

WSTĘP WOLNY! Bezpłatne wejściówki można odbierać w kasie kina na godzinę przed seansem.

Kieszonkowiec (Xiao Wu). Tytułowy „Kieszonkowiec” wiedzie nieciekawe życie w Fenyangu, rodzinnym mieście reżysera. Kiedy nie zostaje zaproszony na wesele kolegi, również byłego złodzieja, zdaje sobie sprawę, że tak naprawdę został zupełnie sam. Czy uda mu się odnaleźć miłość? Film nakręcony jest pół-amatorską techniką, pełną długich ujęć, jakby kamerą „z ręki”, co nadaje mu dokumentalny charakter. W tle rysuje się obraz chińskiego miasta i społeczeństwa u progu XXI wieku.

Peron (Zhantai) 2000 uważany jest przez krytyków za najlepszy film reżyserów generacji Jia Zhangke. Film opowiada historię obwoźnej grupy muzycznej i ich losy na przestrzeni lat. Wszyscy marzą o sukcesie i miłości, a motywem przewodnim jest właśnie muzyka pop, którą grają. Poza historiami bohaterów widzimy również zmieniające się przez ostatnie dziesięciolecia Chiny: politykę jednego dziecka, urbanizację, reformy gospodarcze i portret współczesnej młodzieży.

Nieznane rozkosze (Ren Xiao yao) 2002. Ostatnia część trylogii o transformacji Chin to historia trójki młodych ludzi, samotnych, znudzonych życiem w wielkim mieście, bez marzeń o przyszłości. 19-letni Bin Bin, członek duchowej sekty Falun Gong, jest bezrobotny i wciąż mieszka z matką. Xiao Ji całymi dniami jeździ motorem po mieście, w końcu popada w konflikt z lokalnym gangiem. Qiao Qiao, młoda tancerka i piosenkarka, wyznaje jedynie hedonizm i przez to nie może stworzyć szczęśliwego związku. Czy uda im się wyjść z tego marazmu?

Świat (Shijie) 2004 w filmie Jia Zhangke to w rzeczywistości kiczowaty pekiński park rozrywki, gdzie można zobaczyć m.in. pomniejszona Krzywą Wieżę w Pizie, Wieżę Eiffla czy egipskie piramidy. Miasteczko oglądamy oczami występujących w nim artystów, którzy w przepychu kolorowych kostiumów i dekoracji zgubili gdzieś swoją niewinność i marzenia. Dla widza są uosobieniem piękna i blasku, ale faktycznie są samotni i zagubieni, niezdolni do prawdziwej miłości. Film jest metaforą pustki, jaką niosą ze sobą globalizacja i komercja.